Organische coatings voor staalplaat

Op koudgewalst constructiestaal wordt eerst door onderdompeling een laag zink of een specifieke legering aangebracht. Daarna volgen een corrosiewerende primer en een decoratieve organische afwerklaag. Staalproducenten gebruiken vaak eigen handelsnamen. Verschillende namen kunnen daardoor naar dezelfde coatingfamilie verwijzen. Hieronder staan de voornaamste typen.

Standaardpolyester met glans

Deze organische coating is 15 tot 25 µm dik en heeft een gelijkmatig, glad en glanzend oppervlak. De uitvoering voor binnentoepassingen heeft een laagdikte van 15 µm. De overige dikten zijn voor buitengebruik bestemd. Standaardpolyester kent veel toepassingen en is in tal van kleuren verkrijgbaar. Volgens een ongedateerde schatting in de oorspronkelijke productinformatie is ongeveer 50% van de productie van gecoate staalplaat voorzien van standaardpolyester.

Mat polyester, gemodificeerd met siliconen. Laagdikte: 25–35 µm.

De poreuze, op keramiek lijkende oppervlaktestructuur maakt dit een veelgebruikte afwerking voor dakpanplaten. De overige eigenschappen zijn vergelijkbaar met die van standaardpolyester.

Polyurethaan. Pural en Durasol zijn voorbeelden van de vermelde handelsnamen voor polyurethaancoatings met toevoeging van polyamide.

De coating is bestand tegen mechanische beschadiging, chemische invloeden en uv-straling.
Qua prestaties geldt deze afwerking als een sterker alternatief voor standaardpolyester.

Pvc-plastisol. Een voorbeeld is HPS 200 van Corus Coating.

Op de staalplaat wordt een kunststoflaag van polyvinylchloride aangebracht.
De dikke organische coating van 200 µm biedt een hoge kras-, beschadigings- en corrosiebestendigheid. Vergeleken met andere coatings kan de kleur onder invloed van uv-straling minder goed behouden blijven.

PVDF-coating

Deze coating bestaat uit polyvinylideenfluoride en acrylaat. Net als een polyurethaancoating is hij duurzaam en hard en biedt hij goed weerstand tegen verontreiniging uit de omgeving.
PVDF heeft een hoge kleurstabiliteit. Er zijn effen kleuren en afwerkingen waarvan de tint met de kijkhoek verandert. Het materiaal wordt vaker op industriële gebouwen dan op eengezinswoningen gebruikt. De vergelijking in deze productinformatie noemt de hoge kras-, beschadigings- en corrosiebestendigheid. Alleen plastisol scoort daarin hoger op corrosiebestendigheid, terwijl PVDF de kleur beter behoudt. PVDF behoort tot de hoogwaardige afwerkingen in dit assortiment en is relatief duur.