Палімерныя пакрыцці сталёвых лістоў
На сталь з металічным пакрыццём можна нанесці грунтоўку і верхні палімерны слой. Грунтоўка паляпшае счапленне верхняга слоя з асновай, а фінішнае пакрыццё надае паверхні колер, бляск і фактуру. Поліэстэр, паліурэтан, ПВХ-пластызоль і ПВДФ належаць да розных груп пакрыццяў. Адной гандлёвай назвы або пазначэння матавай паверхні недастаткова для вызначэння складу. Выбіраючы ліст для даху ці фасада, параўнайце ўмовы выкарыстання, таўшчыню, стойкасць да сонечнага выпраменьвання і прыдатнасць да фармавання паводле тэхнічнай дакументацыі. Ніжэй пададзены прыклады таўшчыні з даведніка SteelProfil за 2016 год.
Глянцавы і матавы поліэстэр
Для звычайнага поліэстэру даведнік прыводзіць 15–25 мкм. Прыклады ўключаюць 15 мкм для ўнутраных паверхняў і таўсцейшыя пакрыцці для вонкавага выкарыстання. Для металачарапіцы апісаны таксама тэкстураваны матавы поліэстэр, мадыфікаваны сіліконам, таўшчынёй 25–35 мкм. Іншыя матавыя пакрыцці могуць мець іншы склад.
Паліурэтан
Паліурэтанавая сістэма можа змяшчаць поліамід для павышэння стойкасці да механічнага ўздзеяння. Устойлівасць да хімічных рэчываў і ўльтрафіялету залежыць ад рэцэптуры. Параметры канкрэтнага пакрыцця трэба правяраць у дакументацыі вытворцы.
ПВХ-пластызоль
Асновай пластызолю служыць полівінілхларыд. Гістарычны прыклад HPS 200 таўшчынёй 200 мкм паказвае, як тоўсты слой дапамагае абараніць паверхню ад драпін. Захаванне колеру на сонцы залежыць ад складу, пігменту і ўмоў уздзеяння.
ПВДФ (PVDF)
ПВДФ — полівінілідэнфтарыд. У лакафарбавых сістэмах яго могуць спалучаць з акрылавай смалой. Захаванне колеру і бляску асабліва важнае для адкрытых фасадаў. Асобныя серыі прапануюць аднатонныя варыянты і пакрыцці з аптычнымі эфектамі. Выбар залежыць ад канкрэтнага вырабу і асяроддзя.
