Jaką grubość płyty warstwowej wybrać?

Jaką grubość płyty warstwowej wybrać?

Grubość płyty warstwowej dobiera się do przeznaczenia budynku, temperatury wewnętrznej, rodzaju rdzenia oraz parametrów wymaganych w projekcie. Płyta 60 lub 80 mm może być rozważana w obiekcie nieogrzewanym albo ogrzewanym do niższej temperatury, lecz nie jest automatycznie właściwa dla każdej hali czy garażu. W budynkach ogrzewanych trzeba sprawdzić współczynnik U konkretnego modelu, a w chłodniach także szczelność połączeń i warunki utrzymywania temperatury.

Czy płyta warstwowa 60 mm wystarczy na nieogrzewany garaż, wiatę lub magazyn?

Płyta 60 mm może być rozważana w prostych obiektach nieogrzewanych, ogrzewanych sporadycznie albo utrzymywanych w niskiej temperaturze, ale nie powinna być automatycznie wybierana do każdego garażu czy magazynu.

W nieogrzewanym budynku podstawowym zadaniem płyty może być osłona przed opadami, wiatrem i szybkim wychładzaniem. W takim przypadku wymagania dotyczące izolacyjności są inne niż w hali, w której ludzie pracują przez osiem godzin dziennie i przez całą zimę działa ogrzewanie.

Trzeba jednak pamiętać, że nawet w obiekcie nieogrzewanym mogą występować:

• skraplanie pary wodnej,
• duże wahania temperatur,
• wilgoć technologiczna lub pochodząca od pojazdów,
• okresowe dogrzewanie,
• planowana w przyszłości zmiana sposobu użytkowania.

Płyta 60 mm może więc być rozwiązaniem ekonomicznym w obiekcie o mniejszych wymaganiach, ale przed zakupem trzeba sprawdzić projekt i przewidywany sposób użytkowania.

Kiedy warto wybrać płytę warstwową 100 mm?

Płyta 100 mm jest częstym punktem porównania dla ogrzewanych warsztatów, hal magazynowych i obiektów użytkowanych przez większą część roku, ale nadal nie można uznać jej za uniwersalną odpowiedź.

Przykładowa płyta ścienna PIR 100 mm osiąga Uc około 0,22 W/(m²·K), natomiast przykładowa płyta dachowa PIR 100 mm około 0,21 W/(m²·K). W przypadku ściany jest to wartość zbliżona do limitu 0,20, ale nadal wyższa. Dla dachu różnica względem wymagania 0,15 jest większa.

Projektant ocenia kompletną przegrodę, jej połączenia, mostki cieplne i sposób użytkowania budynku. Przy obiektach produkcyjnych lub magazynowych może zostać przeprowadzona także analiza ekonomiczna przewidziana w warunkach technicznych.

Płyta 100 mm może być rozsądnym wariantem, gdy:

• hala jest ogrzewana do umiarkowanej temperatury,
• inwestor chce ograniczyć straty ciepła w porównaniu z płytą 60–80 mm,
• projekt dopuszcza jej parametry,
• koszt zakupu jest analizowany razem z przyszłymi kosztami ogrzewania,
• nie są wymagane parametry charakterystyczne dla chłodni lub mroźni.

Jednocześnie płyta EPS 100 mm lub płyta z wełny 100 mm nie będzie cieplnym odpowiednikiem PIR 100 mm. W przykładowej dokumentacji obie osiągają Uc około 0,39 W/(m²·K), podczas gdy PIR ma około 0,22 W/(m²·K).

Czy płyta warstwowa 120 mm zapewni lepszą izolację ogrzewanej hali?

Tak, zwiększenie grubości konkretnego systemu zazwyczaj obniża współczynnik U,

ale nadal trzeba sprawdzić parametry produktu, a nie opierać decyzji wyłącznie na liczbie 120 mm.

Przykładowa płyta ścienna PIR 120 mm ma Uc około 0,18 W/(m²·K), dzięki czemu jej wartość jest niższa niż standardowe 0,20 W/(m²·K) przewidziane dla ściany pomieszczenia o temperaturze co najmniej 16°C. Przykładowa płyta dachowa PIR 120 mm ma jednak Uc około 0,18 W/(m²·K), czyli nadal więcej niż poziom 0,15 W/(m²·K) podawany dla dachu. 

Płyta ścienna PIR 120 mm może być zatem dobrym punktem wyjścia do analizy ogrzewanej hali, warsztatu lub budynku produkcyjnego. W przypadku dachu może być potrzebna większa grubość albo inne rozwiązanie wynikające z obliczeń projektowych.

Płyta 120 mm może być szczególnie uzasadniona, gdy:

• budynek będzie ogrzewany przez cały sezon,
• wewnątrz ma być utrzymywana stabilna temperatura,
• powierzchnia ścian jest duża, a straty ciepła mają wpływ na koszty eksploatacji,
• inwestor planuje długoletnie użytkowanie obiektu,
• późniejsze docieplenie byłoby trudne lub kosztowne.

Nie oznacza to jednak, że 120 mm jest zawsze najlepszym wyborem. W magazynie nieogrzewanym może być rozwiązaniem przewymiarowanym, natomiast w chłodni może okazać się niewystarczające.

Kiedy potrzebna jest płyta warstwowa 150 mm lub większa?

Grubości około 145–150 mm i większe analizuje się przede wszystkim przy dachach ogrzewanych obiektów, chłodniach, przechowalniach i budynkach, w których ograniczenie strat energii jest szczególnie ważne.

Przy chłodni sama grubość nie rozwiązuje jednak wszystkich problemów. Trzeba zaprojektować także:

• szczelne połączenia płyt,
• izolację posadzki,
• połączenie ściany z dachem lub sufitem,
• zabezpieczenie przed przenikaniem pary wodnej,
• odpowiednie drzwi chłodnicze,
• eliminację mostków cieplnych przy konstrukcji.

Dlatego płyt 150–200 mm nie powinno się wybierać według samej tabeli cenowej.

Czy grubsza płyta warstwowa zawsze jest lepsza?

Nie. Grubsza płyta najczęściej poprawia izolacyjność, ale może być niepotrzebnym kosztem, jeśli obiekt nie będzie ogrzewany albo jego wymagania są niewielkie. 

Większa grubość oznacza także:

• wyższą cenę materiału,
• inne wkręty i większą długość mocowań,
• szersze obróbki blacharskie,
• zmianę detali przy bramach, oknach i cokole,
• większą masę płyt z wełną lub EPS,
• możliwe ograniczenia dostępnych długości i transportu.

Z drugiej strony zbyt cienka płyta może powodować:

• większe zużycie energii,
• trudność w utrzymaniu temperatury,
• chłodne powierzchnie wewnętrzne,
• większe ryzyko kondensacji w nieprawidłowo zaprojektowanych detalach,
• konieczność późniejszej termomodernizacji.

Najkorzystniejsza nie jest zatem najcieńsza ani najgrubsza płyta, lecz płyta spełniająca parametry projektu przy racjonalnym koszcie zakupu i eksploatacji.