Jako izolację wykorzystujemy materiał który charakteryzuje się niskim współczynnikiem przewodności cieplnej. To ogólna definicja izolatorów cieplnych. Istnieje wiele różnych rodzajów izolacji – różniących się właściwościami ale posiadającymi jedną wspólną wymienioną wcześniej cechę – czyli małe przewodnictwo cieplne. Ważne jest by materiały termoizolacyjne charakteryzowały się odpornością na zmiany wymiarów przy działaniu sił i obciążeń, odpornością na działanie wysokich jak i niskich temperatur oraz co ważne obojętnością chemiczną wobec powierzchni do których są montowane. Najpopularniejszymi materiałami izolacyjnymi jest styropian (EPS) wraz z jego domianą stosowaną na docieplenia fundamentów czyli poliestyrenem ekstrudowanym (XPS), wełna mineralna w odmianie skalnej i szklanej oraz oczywiście pianka poliuretanowa – PUR i PIR. Przy dociepleniach ścian domów najczęściej stosuje sie styropian (EPS) oraz wełnę mineralną. Docieplenia dachów i poddaszy – szczególnie skośnych to domena wełny mineralnej. Fundamenty – tutaj króluje poliestyren ekstrudowany z racji małej nasiąkliwości. Przy produkcji płyt warstwowych jako rdzeń stosuje się wszystkie z wymienionych materiałów. W ostatnim czasie jednak coraz większe znaczenie i udział w rynku zyskuje pianka poliuretanowa. Wynika to ze świetnych parametrów cieplnych – o 30% lepszych od styropianu i wełny i coraz bardziej spadającej ceny związanej z upowszechnieniem tego materiału i zwiększeniem jego produkcji. Powoli wypiera ona styropian zastępując go jako rdzeń w płytach warstwowych, styrodur – przy dociepleniach posadzek i fundamentów. W zasadzie jedynym materiałem który broni się przed poliuretanem pozostaje wełna mineralna w przypadku przegród ogniowych – choć i tutaj jej panowanie wydaje się być zagrożone w związku z rozwojem i upowszechnieniem technologi poliizocyjanuranu (PIR).